Blog

Stoję z Amelką przed pracą taty, czekając aż skończy i pójdziemy do domu.
Amelka bryka szukając żołędzi, grając patykiem na płocie itp.
W pewnym momencie wychodzi zza płotu wołając „Tu jest pająk!”
Przechodzący akurat współpracownik taty: „Pająk jest taki mały, a Ty taka duża.”
Ja ze śmiechem: „Taki wielki był ten pająk?”
Amelka: „Tak, prawie jak moja głowa”

Giganty jakieś na tym Natolinie mieszkają 😉