Blog

Znaleźli zabawę łączącą Patryka zapędy kapitańskie i Amelki księżniczki:
Amelka jest śpiącą królewną i śpi na podłodze,a Patryk ma przyjaciela- pojazd, który „umie latać w górę, ma paski i skrzydła” (i nie jest pegazem) i miecz ma oczywiście.
Przylatuje do Amelki, daje jej mocnego buziaka,żeby wyrosły jej skrzydła zabiera ja w górę pojazdem swoim.
„Tam gdzie jest moja matka i tam strzelają i musimy ich zabić”.
Właśnie dostałam ochrzan on Patryka, bo zapatrzyłam się na nich: „Hej! Nie rozglądaj się! My już jesteśmy na dworze”.

Ciąg dalszy zabawy:
P: „Już wszystkich zabiłem”
A: „Wszystkich? A czy nie zabiłeś naszego tatusia?”
P: „Nie. Tylko tych, którzy strzelali”

A teraz tańczą i śpiewają 😉

A przyjaciel umie lecieć na planetę „esfonk” 😉

No i nastąpił ten długo wyczekiwany przez dzieci dzień – Wigilia. Zaraz po obudzeniu Amelka zakrzyknęła, że ona idzie zobaczyć czy Mikołaj nie zostawił jej prezentów w bucie 😉 Udało się ją przekonać, że Mikołaj dopiero przyjdzie wieczorem jak będzie ubrana choinka. Oczekując na przyniesienie choinki przez Harry’ego dzieci upiekły z babcią ciasto. Po „męczącym” poranku Patryk usnął na jakieś 2 godzinki, a Amelka w tym czasie pomagała ubierać choinkę

Więcej naszych zdjęć z Wigilii jest tutaj, a zdjęcia Luki tutaj

Wczoraj Bluszczyk urządzała wigilię w gronie przyjaciół. Pojawiliśmy się jako pierwsi, ponieważ mieliśmy wcześniej coś na mieście do załatwienia. Jak udało nam się dotrzeć to dzieci ruszyły do zabawek. Po pewnym czasie mówię do Patryka buszującego w pudle z zabawkami:

Ja: Patryczku, nie chciałbym żeby te wszystkie zabawki znalazły się na podłodze.
Patryk: A czy Ty wiesz czego ja szukam???
Ja: Nie wiem…
Patryk: To za chwile się dowiesz…

Jednak nie dowiedziałem się ponieważ Patryk zajął się czymś innym…

Jak już goście się zaczęli schodzić zaczęła się właściwa „impreza” ;). Było smacznie…

Choinka pięknie ubrana, jednak umiejscowiona nieco zbyt nisko, co spowodowało że prezenty nie chciały się mieścić pod nią i musiały częściowo stać poustawiane dookoła choinki…

Pod koniec naszego pobytu Ela poczęstowała dzieci suszonymi jabłkami. Patrykowi chyba bardzo posmakowały ponieważ jak Ela poszłą na chwilę do łazienki to szukał jej po mieszkaniu i na pytanie kogo szuka odparł: „Tej Pani bo ja chce jeszcze raz to samo…”.

Dziękujemy za zaroszenie i mamy nadzieję że to nie była ostatnia wigilia w tym gronie 🙂

Zdjęcia z wigilii: nasze, Luki, Patryka, no i oczywiście Bluszczyka

10 grudnia w przedszkolu odbyło się spotkanie wigilijne w przedszkolu. Niespodziankę mieli zarówno rodzice jak i dzieci, ponieważ jedni dla drugich przygotowali przedstawienie 🙂 Dziecięcy występ wyglądał tak:

Natomiast zaraz po nim na scenę wkroczyli rodzice 😉

Po przedstawieniach wszyscy udali się na drobny poczęstunek…

Amelka miała ostatnio etap „jestem dzidzią”, uparcie mówiła,ze ona ma roczek i trzeba ja ubierać, nosić itp. Ale wczoraj znienacka zmieniła front i teraz jest „taka duża”. I odbywamy np. takie rozmowy:
Amelka: „Zobacz mamo jak jestem”.
Ja: „Ładna jesteś”
A: „Jestem duża!”
J: „No, rzeczywiście, strasznie urosłaś. Zaraz z ubranek wyrośniesz i w czym będziesz chodzić? na golasa…?”
A: „Nie. Będę pożyczać od Ciebie”

I co miałam powiedzieć? 😉
Powiedziałam,ze w takim razie chyba muszę sobie spodni dokupić ;D

Mikołajki za nami, prezenty dostane. Rozpusta dla dzieci pełna- słodyczy dostali mnóstwo, prezentów innych też 😉 Od nas tradycyjnie jakieś drobiazgi (jak to w Mikołajki), ale dodatkowy Mikołaj (w osobie Grzegorza- Tomka szefa) przygotował dla dzieci niemałe prezenty 🙂
Aż stwierdziłam, że nam dzieci rozbestwi i się przyzwyczają do „bogatych” Mikołajek ;p
Ale ważne,że dzieciom się podobało 😀

Na ostatnim zdjęciu pobojowisko po porannym obżarstwie ;p

Teraz na kolejne prezenty muszą już do świąt poczekać 😉

Dzieci uczą się kolędy w przedszkolu.
Wersje śpiewane przez dzieci nieco różnią się od oryginału…
Np. Patryk śpiewa:
– Przybieżeli do Betlejem fasterze
-A pokój po burzy

A Amelka:
-pała na wysokości
-grają dzieciom na papierze
-popój na ziemi (z uporem maniaka, jakoś jej ten „pokój” nie wychodzi)

I jak tu się nie śmiać z takiej kolędy 😉

Byłam dziś w przedszkolu bez dzieci (po południu). Robimy z rodzicami przedstawienie dla dzieci na spotkanie świąteczne.
Zabawa na próbie była przednia, próba jedna jedyna- za tydzień występ 😛
Może jakoś pójdzie…
Przedstawienie jest krótkie, wierszowane, o Mikołaju, który nie dotarł w święta,więc go szukali.
A on biedak utknął w kominie bo zjadł za dużo 😛

Tylko nie mówcie dzieciom, bo to niespodzianka 😉

A przy okazji rozmawiałam z panią, głównie o Patryku. Mówiłam,że zastanawiam się nad pójściem do psychologa z nim. Ale pani Bogusia stwierdziła,żeby dać mu jeszcze czas do ferii przynajmniej, bo z każdym dniem jest lepszy, spokojniejszy, bardziej zdatny do dogadania itp…
Uff, może wyrośnie i już.